JUNEBUG* View my profile

Love is not a feeling, it's an ability.

posted on 02 Dec 2010 20:20 by lafe1992
 
 
อยากจะขอโทษด้วยความสัตย์จริง
จขบ.ทิ้งช่วงในการเขียนบล๊อกไปนานเลย
วันนี้มาแล้วนะคะ... มาพร้อมหัวใจที่เจ็บแปลบ ๆ
 
จริง ๆ แล้วเทบไม่เคยเขียนเรื่องส่วนตัวลงบล๊อกของตัวเองเลย
ครั้งนี้ก็อยากจะแชร์ตัวตนของจขบ.ให้ผู้อ่านได้รับรู้กันบ้าง
คิดอยากจะถ่ายทอดความรู้สึกที่เกี่ยวข้องกับชีวิตตัวเองมานานแล้ว
แต่ก็ไม่ค่อยมีเรื่องให้เขียนสักที จนวันนี้ที่คิดว่าถึงเวลาแล้ว...
 
เคยได้ยินมานานมากแล้วกับประโยคที่ว่า
 
"ที่เราต้องเจ็บปวดกับความรัก ไม่ใช่เพราะมันจากไปหรอก หากแต่เพราะมันยังคงอยู่ต่างหาก"
 
วรรคทองนี้มาจากหนังเกาหลีเรื่อง Il Mare นั่นเองค่ะ
ครั้งแรกที่ได้ยิน ไม่ได้เชื่ออย่างสนิทใจนัก เพราะตัวเองไม่เคยผ่านความรู้สึกอย่างนั้นมา
ทุกครั้งที่มีความรัก และเจ็บปวดกับมัน เหตุผลก็เพราะ "ความรักจากไปจริง ๆ"
แต่ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาหลังประสบการณ์ปวดใจ ได้กลับมาอ่านเจอประโยคข้างบนนี้อีก
จขบ.กลับเชื่ออย่างหมดใจเลยว่ามันเป็นอย่างนั้นโดยสัจธรรมของตัวความรักเอง
 
ในบางครั้งเมื่อความรักจบลง คนเราอาจทำใจได้ง่าย
เพราะความรักส่งสัญญาณมาก่อนแล้วว่ามัน "กำลังจะจากไป"
และเมื่อมันเกิดขึ้นจริง ๆ หัวใจของเราได้ตระเตรียมส่วนหนึ่งไว้เพื่อเป็นภูมิคุ้มกันแล้ว
ความเจ็บปวดจึงคล้ายมีดบาด เจ็บแสบ แต่แผลไม่ลึก และสมานได้เร็ว
 
แต่เมื่อความรักจบลงโดยไม่เคยส่งสัญญาณเตือนให้เรารับรู้มาก่อน
วันเวลาแจ่มใส ไม่เหมือนวันที่ท้องฟ้ามืดครึ้มก่อนฝนจะตกเลยสักนิด
ความรักที่หลุดลอยไปอย่างไม่ทันตั้งตัวจึงเปรียบเสมือนการถูกมีดแทง
ฝากแผลลึกลงไปในเนื้อหัวใจ ทั้งเจ็บปวดรวดร้าวและใช้เวลาแสนนานกว่าจะรักษาหาย
ถ้าหากดูแลไม่ดีก็อาจจะติดเชื้อและแย่ลงกว่าเดิม
 
ในกรณีหลังนั้นจึงอธิบายได้ดีว่าทำไมเราจึงเจ็บปวดเพราะ "รักยังคงอยู่"
เพราะคนเราไม่ทันได้เตรียมใจก่อนที่คนรักจะจากไป
ความรักที่ยังหลงเหลืออยู่จึงเป็นสิ่งที่ถูกทำร้ายอย่างแสนสาหัส
 
"ยังรักกันอยู่ไหม ?"
.
"รักสิ...รักแบบเพื่อน"
.
"แล้วเราจะมีโอกาสกลับไปคบกันแบบเดิมได้ไหม ?"
.
"มีสิ แต่ไม่ใช่เร็ว ๆ นี้หรอก"
.
"แล้วเร็ว ๆ นี้นี่มันอีกนานมั้ย ?"
.
"ก็สัก 2-3 ปี"
.
"งั้น...เค้าจะรอให้วันนั้นมาถึง"
 
 
การรอคอยไม่ใช่ "ความงมงาย" ตัวจขบ.เองเชื่ออย่างนั้นเสมอ
ความงมงาย คือความเชื่ออย่างหมกมุ่นอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยไม่ทำอะไรอย่างอื่นเลย
การรอคอย คือการให้ความหวังและโอกาสกับชีวิตเพื่อพิสูจน์ว่าสิ่งใดสิ่งหนึ่งนั้นมีค่ามากแค่ไหน
แต่ไม่มีอะไรเป็นเรื่องง่ายหรอก โดยเฉพาะการรอคอยนี่แหละ
เวลามักจะทำให้สิ่งต่าง ๆ ยากขึ้นเสมอ แต่ก็ไม่เคยมีความอดทนใด ๆ ที่พ่ายแพ้ต่ออุปสรรค
ฉะนั้น หากพอใจที่จะรอ ก็จงรอเสียเถิด
เพราะเมื่อใดที่เราหยุดรอแล้ว สิ่งที่หวนคืนมาอาจไม่มีค่าอะไรสำหรับเราเลยก็ได้
 
 
"ถ้าเป็นเพื่อน ขอเป็นเพื่อนสนิทได้มั้ย ?"
.
"ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ต้องได้อยู่แล้ว"
 
 
จขบ.ไม่เคยเชื่อคำพูดที่ว่า "หญิงและชายเป็นเพื่อนกันไม่ได้"
นั่นไม่จริงเลยสักนิด คนหลายพันล้านคนบนโลกนี้ มีทั้งเพื่อนเพศเดียวกันและต่างเพศกัน
แล้วทำไมเมื่อไม่ได้เป็นคนรักกันแล้วจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันไม่ได้ล่ะ ?
คนที่รักกัน ขอแค่ได้เป็นห่วงเป็นใย ได้รับรู้เรื่องราวในชีวิต เท่านี้ก็สุขใจแล้ว
 
จริง ๆ มันจะไม่ทุกข์มากเลยหากเราไม่อยากได้เขามาครอบครอง
สถานะความสัมพันธ์ในรูปแบบที่สังคมกำหนดขึ้น ทำให้ความรักต้องถูกตีกรอบ
ต้องมีนิยามว่ารักอย่างนั้นต้องเป็นอย่างนี้ รักอย่างนี้ต้องเป็นอย่างนั้น
ซึ่งตามสภาพโดยธรรมชาติของความรักแล้วมันคือ "ความสามารถ" ของมนุษย์ต่างหาก
 
ครั้งหนึ่งเมื่อปีก่อน หนังเรื่อง Dan in Real Life ทำให้จขบ.สะดุดกับประโยคที่ว่า
"Love is not a feeling, it's an ability."
[ความรักไม่ใช่ความรู้สึก แต่เป็นความสามารถต่างหาก]
 
ใช่แล้วล่ะ -- ความรักคือความสามารถ
ทฤษฎีนี้พิสูจน์ได้จริงแท้แน่นอนนะเออ เชื่อกันหน่อยนะ
 
ถ้าความรักคือความรู้สึก
มันคงเกิดขึ้นแล้วหายไปได้เหมือนกับความรู้สึกโกรธ เศร้า เหงา ทุกข์
หากเป็นจริงตามนั้น ในเวลา 24 ชั่วโมง มนุษย์เราคงรัก ๆ เลิก ๆ ได้หลายครั้งจนนับไม่ถ้วน
มันไม่ใช่ความรู้สึกที่เกิดขึ้นเดี๋ยวนี้ แล้วหายไปในอีกหนึ่งชั่วโมงถัดมา... ไม่ใช่เลย
 
แต่ในเมื่อความรักคือความสามารถ
มันก็เหมือนกับการหัดเดิน หัดพูด หรือหัดปั่นจักรยาน
มนุษย์เรียนรู้สิ่งเหล่านี้เพียงครั้งเดียว และจดจำที่จะใช้ความสามารถนั้นไปตลอดชีวิต
ดังนั้นเราจึงไม่ต้องหัดรักใครหลาย ๆ ครั้ง เพราะเรารู้ว่ามันคือความสามารถที่ติดตัวเรามา
เราไม่มีวันลืมว่าการรักผู้อื่นต้องทำอย่างไร
แต่เราเรียนรู้ที่จะพัฒนาความสามารถในการรักนั้นให้ดียิ่ง ๆ ขึ้นไปได้
 
"ในวันหนึ่งข้างหน้า เราจะมีความรักในรูปแบบที่แข็งแรง มั่นคง
ความรักที่ไม่ต้องพยายาม ไม่ต้องฝืน ความรักที่เริ่มจากศูนย์อีกครั้งและนับต่อไปเรื่อย ๆ
ความผูกพันจะไม่ทำให้หัวใจเราห่างกัน แม้ร่างกายจะอยู่คนละฟากเมืองก็ตาม"
 
ยังอยู่ที่นี่เสมอและไม่เคยเปลี่ยน
 I am always here with you.
 
------------------------------------------------------------------------------
 
XOXO
 

Comment

Comment:

Tweet

Love is not a feeling, it's an ability big smile Hot!

#4 By keaaaa on 2010-12-09 14:48

มันคือความรู้สึกนะ ในความคิดของเรา มันเข้ามาแล้วก็หายไปได้ แต่ที่ว่ายากจะลืมน่ะ เราเองต่างหากที่บอกตัวเองว่ามันยาก มันไปๆ มาๆ ได้เหมือนอารมณ์อื่นๆ เหมือนบางคนโกรธใครก็อาจจะโกรธแป๊บๆ เดี๋ยวก็ลืม บางคนกว่าจะหายโกรธก็ไม่หายง่ายๆ กลายเป็นแค้นฝังลึก ความรักก็เหมือนกัน บางคนรักง่ายหน่ายเร็ว บางคนรักแล้วก็รักฝังลึก แต่ความรักพิเศษกว่าอารมณ์อื่นๆ ตรงที่ว่ามันรวมเอาหลายๆ อารมณ์เข้าไว้ด้วยกัน ทั้งดีใจ เสียใจ ตื่นเต้น หวาดหวั่น อ่อนไหว และอะไรอีกหลายอย่าง เลยทำให้เรารู้สึกว่ามันอยู่กับเรานานจัง เวลาดีใจก็นึกถึงเค้า เสียใจก็นึกถึงเค้า ตื่นเต้นก็นึกถึงเค้าอีก มันเลยเป็นอารมณ์ที่ลบออกจากใจได้ยากกว่าอารมณ์อื่นๆ
ถ้าทำใจให้มันกลายเป็นอารมณ์เดียวได้เมื่อไหร่จะตัดใจได้ง่ายขึ้น

แต่เท่าที่อ่านดู ในเมื่อเค้ามีความรู้สึกดีๆ กับเราอยู่ ก็ยังมีความหวัง แต่ไม่ต้องไปหวังร้อยเปอร์เซ็นต์หรอกนะ อย่างน้อยได้เป็นเพื่อนกันอย่างนี้ก็ถือว่าเป็นเวลาดูใจ ดูนิสัยเพิ่มเติม หากจะกลับมาคบกันอีกจะได้ปรับตัวเข้าหากันได้ดีกว่าเดิมไงจ๊ะ big smile
เราก็ไม่กล้าพูดได้เต็มปากหรอกนะ เพราะเราก็ไม่ได้มีความรักกับเค้าเท่าไหร่

แต่เราเข้าใจช่วงเวลาที่รอคอยและอยากได้เค้ากลับมานะ บางทีเหมือนพยายามเ่ท่าไหร่เสียน้ำตาเท่าไหร่ก็ยิ่งเหมือนเค้าจะไกลขึ้นเรื่อยๆ แต่ตราบใดมันยังมีความหวังก็เต็มที่กับมัน แต่ถ้ามันไม่มีก็พักใจแล้วไปเริ่มต้นใหม่ดีกว่า

เราก็เป็นห่วงจูนนะ ยังไงก็ดูแลตัวเองด้วยนะจ๊ะ
"ผู้หญิงอกหักแต่อย่าหยุดสวย" double wink

#2 By duvet on 2010-12-02 21:58

เราว่ารักเป็นความรู้สึกนะ;w; ถ้าไม่มีความรู้สึกแล้วจะมีความสามารถไปทำไมล่ะจริงมั้ยฮ่าๆๆถ้ามีคนมาถามว่าทำไมถึงรักจะตอบว่าเพราะความสามารถเรอะ ความสามารถที่จะรักพูดแล้วมันดูเหมือนเราต้องฝืนใจทำยังไงก็ไม่รู้สิที่รักกลายเป็นความสามารถเราว่าเพราะคนเรา"เข้าใจกัน"มากกว่ามั้ง สู้ๆนะจูนอยากจะบอกว่าเหตุการ์ณที่จูนเจอเป็นเหตุการ์ณเดียวกับเราเลยแต่ว่าอีกฝ่ายต้องรอเพราะเราเหนื่อยที่จะมีความรัก;_;ถึงแม้เขาจะปรับตัวได้อย่างดีมาพักนึงแต่ใจเราก็สูญเสียความรู้สึกไปแล้ว แต่วันข้างหน้ายังมีเราก็ไม่ควรหยุดอยู่กับที่ ฟ้าใสยังมีอยู่นะหากเรามองมันอีกมุม เป็็นห่วงเหมือนกันเพราะเห็นจูนทำหน้าหงิกทั้งวันเลย ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้บ้างอะไรบ้าง เราไม่กล้าถามเพราะไม่สนิทกับจูนเท่าไหร่ เลยได้แต่ขอให้จูนกลับมาร่าเริงไวๆ;D

#1 By ★๐Zerellenz๐★ on 2010-12-02 21:54